De lach en de dood



'Humor als reddingsboei in de absolute hel. Een aangrijpend prachtboek'
Youp van 't Hek


'In De lach en de dood is het dagelijks leven in een concentratiekamp zo treffend en waarheidsgetrouw beschreven dat ik dit boek zonder voorbehoud kan aanbevelen. Ik heb grote bewondering voor de schrijver'
Robert Cohen, Auschwitz-overlevende, kampnr. 174708


'Webeling zoekt grenzen op waarover maar weinig getuigen vertellen. Zijn taal is een genot'
de Volkskrant


‘Wegleggen lukt niet met De lach en de dood. Integer boek. Haarscherp proza’
GPD


'Beklemmend boek, maar fantastisch geschreven. Een van de allerbeste romans die ik over dit onderwerp heb gelezen'
Jan Meng, RTV Noord-Holland


'Zijn roman is een waagstuk maar hij slaagt glansrijk. Het is inderdaad een 'aangrijpend prachtboek' (Youp van 't Hek). Dankzij zijn grondige research en integere stijl leeft de lezer tot op de laatste pagina mee. De conclusie: een perfecte balans'
NBD|Biblion


'Deze roman geeft een even fel als getrouw beeld van de morele dilemma's van een kampgevangene'
Prof. dr. J. M. Th. Houwink ten Cate
Directeur Centrum voor Holocaust- en Genocidestudies


'De lach en de dood is geen loodzwaar boek, maar een aangrijpende vertelling over hoe de lach kan troosten en de liefde hoop biedt in bittere tijden'
JAN Magazine


'Indrukwekkend verhaal over oorlog en humor'
Nederlands Dagblad


'Het is een diepzinnig, mooi en gruwelijk verhaal waarin alle emoties vertegenwoordigd zijn en waarin ook veel humor verwerkt is. Het is een boek met een ziel'
Literair Nederland


'Über das Dritte Reich und den Holocaust wurden bereits unzählige Bücher geschrieben. Das Lachen und der Tod ist eines der besten!'
Jörg Kijanksi, histo-couch.de


'Auf völlig neue Art und Weise werde ich bei Pieter Webeling mit dem Holocaust konfrontiert. Dieses Buch habe ich verschlungen'
Christian Döring, buecheraendernleben.wordpress.com


Klik hier voor Duitse recensies op amazon.de

Klik
hier voor goodreads.com

Stacks Image 46

Zonder Ernst geen humor. Dat is de lijfspreuk van de legendarische Joodse komiek Ernst Hofman. Als hij in februari 1944 naar een kamp in Polen wordt gedeporteerd, is zijn humor niet alleen een buffer tegen de barbarij, maar ook een waardevol ruilmiddel. Zijn geliefde Helena zit opgesloten in het vrouwenkamp. Als wederdienst voor het smokkelen van briefjes vertelt hij elke dag na het avondappèl grappen aan medegevangenen. Dit blijft niet onopgemerkt. De kampcommandant wil dat hij gaat optreden voor de SS: 'Wir arbeiten hart, aber wir lachen gern.' Humor is overleven. Maar hoe ver is Ernst bereid te gaan?

De lach en de dood is een bloedstollend verhaal over de liefde en de lach in 'het kontgat van de wereld'. Wat gebeurt er met humor als daar de zwaarst denkbare gewichten aan hangen? Verstomt de lach dan, of juist niet? Kan een grap werkelijk helpen als de dood zo nabij is?